Rozwijanie umiejętności przynoszenia i aportowania u szczenięcia cz.1

Jedną z najważniejszych zabaw rozwijających u psa więź z opiekunem jest zabawa w aportowanie.
W tej prostej a zarazem trudnej czynności jest wszystko:
– dynamika
– nauka skupienia i cierpliwości
– zabawa i więź ze swoim ludzkim opiekunem
a Cassidy jest doskonałym przykładem jak zacząć i kontynuować 🙂

Tak jak już zdarzało się nam wspominać tak i wracamy do tego ponownie. Trening aportowania powinien być realizowany zawsze w pozytywnej i wesołej atmosferze, która skupia się na relacji ze szczeniakiem gdzie najważniejsze jest kilka podstawowych zagadnień:
– rozwijanie więzi, która jest nagradzana pozytywnym wzmocnieniem (smaczek, pochwała)
– zdolność do podnoszenia i stymulowanie tej czynności – Nieważne co szczenie nosi, ważne, że nosi! im lepiej wykorzystamy tą naturalną chęć wracania do przewodnika z przedmiotem tym lepiej ona zaprocentuje w przyszłości
– warto do tej zabawy dodać nowe przestrzenie, które wzbogacą i zgeneralizują samą zabawę, dzięki czemu piesek będzie doskonale ją rozumiał w każdym otoczeniu
– nie zaszkodzi, aby wpleść do tego już na początku odrobiny ćwiczeń z zakresu dyscypliny jak: siad, zatrzymanie czy powracanie
– wartościowe jest również rozwijanie, szczególnie dla młodego setera, zdolności wystawiania skrzydełka/piórka na wędce, nagradzane złapaniem i oddaniem zdobyczy

Wieczorami nie może zabraknać nigdy relaksu w gronie najbliższych członków stada, bowiem trening ma wiele twarzy, a szczęście i pozytywne nastawienie malucha zaprocentuje trójnasób w kolejnych sesjach. Zaś w momentach, w których będzie konieczne podejmowanie działań ograniczających, szczenię będzie mieć pewność, że opiekun ma na celu nie zredukować jego swobodę a nadać jej całkiem nowy wymiar przy współracy.